Spotkała mnie na przystanku

W cień latarni wtulonego

Autobusu wciąż nie było

Było w tym coś, coś smutnego

Kapuśniaczek jeszcze siąpił

By nastroje smutne trwały

Ona wzięła mnie w ramiona

Słodko rzekła: „No co, mały?”

/Gruba, gruba, gruba

Gruba ta dziewczyna

(Przecież)

Chuda, chuda, chuda

Chuda mi się śniła/bis

Co ja miałem wtedy zrobić?

Chciałem krzyknąć: „Ludzie, ginę!”

Jednak jak tu głos wydobyć

W jej biust mając usta wbite?

„Nie martw się” – odrzekła czule

„Wszystko jakoś się ułoży

Najgorsze są pierwsze bóle

Życie z czasem się potoczy”

/Gruba, gruba, gruba

Gruba ta dziewczyna

(Przecież)

Chuda, chuda, chuda

Chuda mi się śniła/bis

Tak zaczęła się ta miłość

Atletyczna podbudowa

Z jednej strony ona gruba

Z drugiej – skromna ma osoba

Nie ma pewno na to rady

Choć nie cierpię grubych dam

Rubens wolał grube baby

Czyż ja grube lubić mam?

/Gruba, gruba, gruba

Gruba ta dziewczyna

(Przecież)

Chuda, chuda, chuda

Chuda mi się śniła/bis

Gruba, gruba, gruba

Gruba ta dziewczyna

(Przecież)

Chuda, chuda, chuda

Chuda mi się śni^[1]