W noc Bożego Narodzenia

Gdy świat cały spał jak suseł

Zacna, stara ciotka Gienia

Zabierała się do guseł.

Siadywała pod choinką,

Butelczynę miała w ręku,

Pociągała sobie winko

I wróżyła z różnych dźwięków.

Ja, co cztery latka miałem,

A więc jeszcze byłem głupek,

Z przerażeniem siadywałem

U ciocinych zacnych stópek.

Gdy w obórce u sąsiada

Zaryczała nagle krowa,

Ciotka Gienia tak powiada:

– Pewnie umrze Maciejowa!

A znów kiedy pies zawyje,

Ciotka inną mówi bajkę:

– O, Krupczatko się upije

I Dreptaka dziabnie majchrem!

Zaś gdy spadł ze ściany obraz,

Ciotka Gienia w krzyk: – O rany!

Znowu będzie kiepska kobra

Albo pomór na barany!

Wystraszony chciałem czmychnąć,

Patrzę jak tu wyjść po cichu,

Aż tu pech: musiałem kichnąć,

Ciotka zaś wnet wróży z kichu! –

Gdy wyrośniesz duży, duży,

To jak wykazują gusła,

Z których ci ciotunia wróży

Będziesz śpiewał różne głupstwa!

Zaczniesz śpiewać je już w szkole,

Zaś w późniejszym życia stadium

Będziesz, biednyż ty matole,

Śpiewał te głupoty w radiu!

Tu wrzasnąłem jak szalony

I ze strachu hop za dźwierze!

Choć w nijakie zabobony

Nie wierzyłem i nie wierzę!^[1]