Wstęp słowny:

A teraz przedstawimy bajkę. Nie bajkę o Wandzie, która nie chciała Niemca, nie nie. To będzie bajka o Śpiącej Królewnie, która nie chciała Niemca, tak, tak. Występują: Śpiąca Królewna, która nie chciała Niemca

– nie chcę!

I piękny, jak na Niemca oczywiście rycerz z organizacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie” Hans

– Chodź Hans, nie wstydź się, tu sami Polacy są, nie bój się

Grać!

Piękny rycerz młody Hans

na rumaku w Polskę gna

by nad Wisłą stworzyć sieć

z niej pieniążki będzie mieć

Baju baj, baju baj z niej pieniążki będzie mieć

Lecz na drodze zamek stał

w nim na służbie strażnik spał

i jak w bajce braci Grimm

śpiące dziewczę było w nim

Baju baj, baju baj wnet całusa pannie dał

Jak żeś hasał to weź ślub

i królestwa zabierz pół

drugie pół w walucie spłać

by się właścicielem stać

Baju baj, baju baj, płać rycerzu w markach płać

(w euro!)

Lokatorów cały dwór

strop się wali pęka mur

„A mury runą, runą, runą”

więc wtop w remont forsy wór

Piękny rycerz młody Hans

już bez konia do dom gna

aż się krew gotuje w nim

by dać wpierdziel braciom Grimm

Baju baj, baju baj, jaszcze siostrom wpiernicz daj.^[1]