Irlandzka pieśń emigracyjna, śpiewana przy pożegnalnym drinku, wypijanym ze wspólnego kielicha przed zejściem na ląd. Simon poznał ten utwór kilkanaście lat temu... jadąc taksówką z Dublina do Dun Laoghaire w towarzystwie dwóch irlandzkich dziewczyn. Siostrzyczki przez drogę śpiewały mu tę pieśń na głosy i stereo. W 1992 r., podczas rejsu przez Atlantyk na „Zawiszy Czarnym” z polską załogą, oficer wachtowy Simona – Paweł Jędrzejko, przetłumaczył ją na polski, a Simon postanowił to zaśpiewać. Podziękowania dla Pawła. (W nagraniu Simonowi dzielnie pomagał Maciek Łuczak. Utwór ten w zasadzie powinien zakończyć kasetę On Deck, gdyby nie... następny – J.R.)^[1].