Hej wesoło w imię Boże,

Chociaż bieda gniecie,

Wszak Polska zginać nie może,

Póki my na świecie.

Mimo groźby i rozkazy

My nie zaginiemy,

Upadniemy tysiąc razy

Tysiąc powstaniemy!

Dana moja dana!

Ojczyzno kochana!

Przeszliśmy różne krainy

I lubią nas wszędzie

Gdyż nie stracił Polak miny

Zuchem był i będzie!

Panie bracie kiedyś nasze

„Do broni!” zanucim,

Chwycim dziarsko za płaszcze

I do kraju wrócim.

Dana moja dana...

Jeszcze dosyć krwawej pracy

Po drodze spotkamy:

Albośwa to nie Polacy!

Zmęczyć się nie damy.

A jak wrócim do siedliska,

Co to wrzawy będzie:

Ojciec wita, matka ściska,

Radość, przyjaźń wszędzie.

Dana moja dana...^[1]