W pewnej wsi niedaleko stąd

stary kościół przycupnął wśród drzew

a w kościele tym młody ksiądz

służył Panu nocą i dniem

Na parafian z ambony grzmiał

wystukiwał im ziemski krąg

czasem w karty z prefektem grał

bo ten wierny był z wiary chłop

Aż tu kiedyś w spowiedzi czas

słyszy dziwnie gorący szept

słodki oddech owiał mu twarz

i nie taki ciężki był grzech

Zamknął kościół na czwarty spust

a był lipiec – cesarstwo pszczół

i na niebie lśnił wielki wóz

jadąc sypał gwiazdy spod kół

Lecz Pan dostrzegł jak razem szli

gdy uchylił firankę chmur

bo miał bardzo zmarszczone brwi

kiedy groził im palcem w dół

I ktoś widział – lecz o tym sza

głupie plotki odejdźcie precz

że się przy tym pod wąsem śmiał

ale to już osobna rzecz^[2]