W chwale dla ludzi bronią rzeczy prostych

i jedną walczę bronią – obrębem słów

gdy sąd troskliwych skaże nas na gody

szumnych zachowań będziemy winni

burzyć radośnie milczenie własnych matek

rzucać po kątach to co z nich zostało

pomyślmy: cóż za sztuka zostać hieną

podwyższyć wilkom poziom ewolucji

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus est

człowiek człowiekowi wilkiem

w stanie odmiennej zupełnie świadomości

pod parasolem sumienia parciarzy

mamieni zyskiem, choć Bóg się odwraca

w błocie na deszczu do ziemi leżym pyskiem

jęczym w goryczy szukając natchnienia

obrani z uczuć zniżamy się niżej

ścielimy w niebie choć na nie nas nie stać

w lustrze odbija się układ krwionośny

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus est

człowiek człowiekowi wilkiem

i życzę wszystkim w imieniu rozsądku

wstrzymać nietrwały współżycia mechanizm

wyłowić godność z niebytu a raczej

człowiekiem zacząć być od początku

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus est

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus

człowiek człowiekowi wilkiem

homo homini lupus est

człowiek człowiekowi wilkiem.^[2]