Już noc i pusty dom

I nie zobaczy nikt

Jak na ostatnim piętrze

Nieczynnej windy drzwi otworzą się

I zamkną się,

Otworzą się…

Gdy świt i chłodny wiatr

To nie zobaczy nikt

Jak nad ciepłym wyjściem z metra

Gazety zmięty strzęp

Unosi się, opada i unosi się…

Nie wiemy nic

O cichym życiu rzeczy

Które otaczają nas

Łudzimy się, że to nas nie dotyczy

I łudzimy się, że zrozumiemy świat.

Już dzień,

A cicho tak, że nie usłyszy nikt

Jak wieszak w pustej szafie

Odmierza ciszę i 

Kołysze się

Kołysze się

Kołysze się…^[2]