Przyleciały pierwsze ptaki

pierwszym lotem,

zakrzyczały brzegi jezior

szuwarami.

Pojedziemy, pociągniemy

leśnym traktem,

zaśpiewamy wieczorami

pod gwiazdami.

I wtedy nam

staną się bliskie

i każdy kwiat,

i trawy wszystkie.

I nawet wiatr,

i nawet echo

nie będzie już

śpiewać daleko.

Zielony świerszcz

zagra nam pierwszy

i wszystko nam

wyjdzie naprzeciw.

I będzie tak,

jakby wieczorem

siadł z nami świat

razem za stołem,

za stołem siadł

z nami świat,

razem za stołem.

Przejdą lata w dzikich różach,

miną wcześnie.

I kukułki rozgadają maj

niejeden.

A my ciągle tamtym traktem

choć w pamięci,

a my ciągle – wieczorami

pod gwiazdami.

I wtedy nam...^[1]