Bez emocji dzień, w lustrze kryje się

odbicie twarzy Twej

oczy, których blask dawno temu zgasł

jak niespełniony sen

na dźwięk monet chcesz

zburzyć słowem spokój, zniszczyć wokół

mnie, dobre dni

których nie rozumiesz Ty

ile jest wart ten Twój domek z kart

czy sumienie dręczy Cię, kiedy chcesz uciszyć je

masz na ustach fałsz, w duszy ślady walk

serce Twe wypełnia gniew, prawdy został tylko cień

więc ile jest wart, ten z papieru świat

znów uderzasz głową w mur i sprzedajesz siebie tak

jak Twych ofiar krzyk i sukcesu mit

porażki smak

sposoby Twoje znam, jak słowami grasz

rzucając kłamstwa w twarz

zbyt łatwo płyną łzy za udawany wstyd

honor obco brzmi

na dźwięk monet chcesz

zburzyć słowem spokój, zniszczyć wokół

mnie, dobre dni

których nie rozumiesz Ty

ile jest wart, ten Twój domek z kart

czy sumienie dręczy Cię, kiedy chcesz uciszyć je

masz na ustach fałsz, w duszy ślady walk

serce Twe wypełnia gniew, prawdy został tylko cień

więc, ile jest wart, ten z papieru świat

znów uderzasz głową w mur i sprzedajesz siebie tak

jak Twych ofiar krzyk i sukcesu mit

porażki smak.^[2]