Im bliżej do końca,

tym bliżej do rana,

im bliżej do słońca,

tym bliżej do Pana.

Oj daj daj daj,

daj daj daj da,

Bóg nam zabrał

i Bóg nam da…

Daj daj,

oj daj daj daj,

daj daj da,

Bóg nam zabrał

i Bóg nam da.

Powracają z czarnej ziemi zakochani, rozbawieni,

powracają z czarnej ziemi zakochani, rozbawieni.

Oj daj daj daj,

daj daj daj da,

Bóg nam zabrał

i Bóg nam da…

Daj daj,

oj daj daj daj,

daj daj da,

Bóg nam zabrał

i Bóg nam da.

I Bóg nam da.

Pala się kości i skrzypce,

pali się pająk na nitce,

oj synku uciekaj w porę,

bo tutaj gore! Gore!

Oj synku, bo mi się sparzysz,

mówi mi mama z niebytu,

a ja się cieszę, niechaj mnie praży,

a ty się mama nie lituj,

a ty się mama – nie!

Im bliżej do końca,

tym bliżej do rana,

im bliżej do słońca,

tym bliżej do Pana.

Oj daj daj daj,

daj daj daj da,

Bóg nam zabrał

i Bóg nam da…

Daj daj,

oj daj daj daj,

daj daj da,

Bóg nam zabrał

i Bóg nam da.^[2]