Darmo wołać woźnicy: stój

zawsześmy razem bracie mój

ty jesteś cyfra ja zgryzota

jedziemy tak już wiele lat

teraz jest zima biały świat

wiatr nam śniegowe brody mota

jakkolwiek zwiesz się : stary druh,

redaktor prezes jest nas dwóch

i zawsze dwóch i zawsze razem

toczy się nasz zabawny wóz

przez skwar i kurz, przez wiatr i mróz

a w wozie kanciarz i błazen

ty wciąż rachujesz ja wciąż śpię

ciągniesz za rękaw budzisz mnie

żebym pofruwał, żebym tworzył

a kiedy stworzę

krzywy pysk mi pokazujesz

żeby zysk mieć większy

z moich dziwactw bożych

i tak jedziemy mija wiek

jak mała lampka mórz i rzek

nie zliczyć w drodze utrapionej

i zawsze w dwóch i żaden sam

ja w gwiazdach wszystkie światła znam

ty w miastach wszystkie telefony

moje porywy śmieszą cię

moje upadki cieszą cię

i gorszą furię o jesieni

jak szpicel trzymasz przy mnie straż

jedziemy twarzą w twarz

dalecy i przyczajeni^[2]