Najpierw myślisz o przygodzie,

potem myśli wcielasz w czyn.

/I już mama nie ma syna,

Indianinem stał się syn./bis

Lato smagłe jak Indianin

po indiańskich chodzi ścieżkach,

przez zarośla idzie z nami

i w wigwamie z nami mieszka.

Lato smagłe jak Indianin

patrzy bystro w słońca totem,

słonecznymi promieniami

puszcza z łuku strzały złote.

Każde drzewo jest nam bratem,

każdy obłok, wiatr i ptak,

gdy idziemy w ślad za latem

i śpiewamy razem tak:

Lato smagłe...

Lato smagłe jak Indianin

bierze nas na nocne łowy

/i wywija nad głowami

tomahawkiem księżycowym./bis^[1]