Pytają mnie ludzie, jak można stąd uciec,

i proszą mnie, powiedz nam,

co robisz, że wciąż tak sprzyja ci los,

nie wiem, po prostu ja.

Ja mam szczęście, mam szczęście,

we dnie i w nocy zawsze i wszędzie.

Ja mam szczęście, ja mam szczęście,

na wsi i w mieście, co dzień i w święcie,

ja mam szczęście.

Pytają bez złości, skąd tyle radości,

i skąd brać ten życiowy fart,

ja przyznam się szczerze, że w pecha nie wierzę,

i biorę, co los mi da.

Bo ja mam szczęście, ja mam szczęście,

chcecie to wierzcie, chcecie nie wierzcie.

Ja mam szczęście, mam szczęście,

chętnie odstąpię wam trochę, bierzcie.

I nic nie muszę, ja nic nie muszę,

taką już mam oporną duszę,

choćbym nie wiem jak musiała,

zrobię tak jak będę chciała.

Pytają mnie ludzie, jak można stąd uciec,

i proszą mnie, powiedz nam,

co robisz, że wciąż tak sprzyja ci los,

nie wiem, po prostu ja.

Ja mam szczęście, mam szczęście,

we dnie i w nocy, zawsze i wszędzie.

Ja mam szczęście, ja mam szczęście,

na wsi i w mieście, co dzień i w święcie,

ja mam szczęście.^[2]