Mówisz do mnie: „mój kwiatuszku”

Co dzień jem śniadanie w łóżku

A gdy słówka szepczesz czule

Ja nie słucham cię w ogóle

Jesteś taki sympatyczny

Wiersze piszesz mi liryczne

Dajesz mi czerwone róże

Ja nie zniosę tego dłużej

Wiem, że kiedyś cię lubiłam

Jednak szybko się znudziłam

Teraz mam wstręt do wszystkiego

Jestem zła i dlatego:

Nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Spełniasz wszystkie me zachcianki

Robisz miłe niespodzianki

A gdy czeki wypisujesz

Ja z kochankiem swym baluję

Gdy o piękną suknię proszę

Mija chwila, już ją noszę

Ty kupujesz drogie stroje

Mój kochanek robi swoje

Wiem, że kiedyś cię lubiłam

Jednak szybko się znudziłam

Teraz mam wstręt do wszystkiego

Jestem zła i dlatego:

Nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

I choć jest to dla mnie męka

Możesz nosić mnie na rękach

Bo za jakiś czas, jak sądzę

Odziedziczę twe pieniądze

Nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Ja nie lubię nikogo, zawsze chodzę własną drogą

Nie lubię nikogo

Nie, nie lubię nikogo

Nie, nie lubię nikogo

Nie, nie lubię nikogo

Nie, nie