O jak są miłe Twe przybytki, Panie,

O jakże dusza weseli się,

Że wśród nas biednych Tyś wybrał mieszkanie,

Że oko wiary tu odsłania Cię.

Tu w Sercu Twojem otwarty zdrój:

Rana bezdenna miłości Twej.

Z Boskiej Rany, o Jezu mój,

W mą biedną duszę Twą miłość wlej.

Tu Cię znajdując serce drży z radości,

Niebo na ziemi wierna dusza ma,

W tęsknem wygnaniu zdrój Bożej słodkości,

Gdzie niknie gorycz i boleści łza.

Tu, w Sercu...

O dobry Jezu, w ciszy domu Swego

Rzucasz Twym sługom taki błogi cień,

Że nad tysiące lat, szczęścia ziemskiego

Przy Twym ołtarzu lepszy jeden dzień!

Tu, w Sercu...

Błagamy Ciebie przez Serce Przeczyste,

Gdzieś Twej Miłości tron najpierwszy miał,

Wiedź nas w przybytki Swoje wiekuiste,

Byś nam Swą Miłość już na wieki dał.

Tu, w Sercu...^{[1], [2]}