Czy nie jest Ci wstyd

zapukać do drzwi

i jak nigdy nic

wejść zostać i być

wziąć w ręce nasz los

kolejny już raz

wymagasz i chcesz

czy potrafisz coś dać?

rozbiłem coś wiem

skrzywdziłem nie raz

bezduszny jak kruk

raniłem Cię tak

chcesz uderz mnie w twarz

chcesz padnę do stóp

upokorz mnie, zastrzel

i za ból zadaj ból

jak mogłeś mi

to wszystko wtedy zrobić

jak pytam chcesz

nam wszystko wynagrodzić

jak pytam jak

zapomnieć mam

powiedz jak

(chciałbym znów sobą być!)

nikt nie chce być sam

lecz czasem tak jest

że być niekochanym

jest gorsze niż śmierć

wiesz zmyłam już z siebie

każdą z Twych zdrad

kochałam Cię szczerze

a Ty coś mi dał?

od zawsze czyż nie

doceniasz co masz

gdy stracisz jak ja

za późno na żal

za późno na wstręt

do siebie lecz chcę

powiedzieć: „przepraszam”

nie warto już nie

boję się prosząc byś wstał

wyszedł stąd

i trzęsę się biorąc

zapłatę za błąd

więc zamknij te drzwi

i przekręć na klucz

łańcuchem zabezpiecz

przez sen nie krzycz: „wróć”.^[2]