Znów na kłótni dzień przeszedł nam,

ja chodzę zły

i ona zła.

Ona jest sama, ja jestem sam,

a szkoda dnia,

każdego dnia.

Ludzie, ludzie,

jak ten czas leci,

to nie do wiary wprost!

Tak niedawno

jeszcze dzieci,

a już się srebrzy włos.

Wiosna, wiosna

i nagle – zima,

i już się bieli śnieg.

Czasie, czasie,

kto cię zatrzyma,

kto twój powstrzyma bieg?

Nie, nie myśl o tym, lecz

spójrzmy sobie w oczy,

rękę mi daj.

Tak,

to cudowna rzecz,

nagle w sercach – wiosna

i młodość,

i maj!

Ludzie, ludzie,

nam nic nie szkodzi

czasu szalony bieg!

Zakochani

są zawsze młodzi,

choć głowy bieli śnieg!

Boczy się jeszcze. A pomyśl tak:

że przez ten czas

wciąż leci czas.

spójrz na kalendarz: znów kartki brak.

Uśmiecha się,

to dobry znak.^[1]