Kiedy długo jestem w drodze,

a wokoło noc i mgła,

sam, bez ciebie, w samochodzie,

myślę sobie czasem tak:

jak to dobrze, że radio mam,

gdy mknę po szosie sam,

gdy daleko jest mój dom...

i daleko ty...

jak to dobrze, że radio mam,

co noc całą gra

te piosenki, które były z nami w tamte dni...

W tamten czas, gdy ciebie poznałem...,

w tamten czas pierwszego „randevous”

w tamten czas, gdy pierwszy raz kochałem ciebie..,

– tamten czas przy radiu wraca znów.

Jak to dobrze, że radio mam,

gdy mknę po szosie sam,

gdy daleko jest mój dom...

i daleko ty...

jak to dobrze, że radio mam,

co noc całą gra

te piosenki, które były z nami w tamte dni...

kiedy długo jestem w drodze,

a wokoło noc i mgła,

sam, bez ciebie, w samochodzie,

myślę sobie czasem tak:

Jak to dobrze, że radio mam!^[2]