Kiedy poranną sączę kawę

rozgrzany po niedawnym śnie

przeglądam pierwsze strony gazet

i mówiąc szczerze boję się

Wokół ruiny i pożogi

płyną powodzie spada śnieg

i wszędzie twarze pełne trwogi

bo zbliża się kolejny wiek

Więc ci dziękuję losie choćby tylko za to

że nie musiałem się urodzić pod wulkanem

że średni u nas klimat i przeciętne lato

ale dzieciaki są przeważnie roześmiane

i chociaż czasem przyfruwają szare dni

a przez mój ogród nie chce płynąć żyła złota

to przecież zawsze mogłem robić rzeczy trzy

jeść pić kochać

Kiedy poranną sączę kawę

i topię w niej niedawny sen

przeglądam pierwsze strony gazet

to jedno wiem naprawdę wiem

Gdy dookoła puste słowa

i nowa bitwa wciąż u drzwi

to trzeba umieć uszanować

tę jedną chwilę która lśni

Więc ci dziękuję losie...^[2]