Kolorowych snów na dobranoc już nikt nie życzy mi

Nikt nie śpiewa mi kołysanek, dobrych ani złych

Nie pamiętam już, o czym były stare bajki mojej babci

Nie pamiętam słów mojej ulubionej kołysanki

I nie wiedzieć czemu, czuję się jakaś dorosła

Sama nie wiem, która w moim życiu to już wiosna

O… jestem, jaka jestem

O… robię zawsze to, co zechcę

Chociaż wstaję bardzo wcześnie

bardzo późno chodzę spać

Czasem nawet sobie przeklnę

Zgadnijcie jak!

Szczęśliwe dni są zapisane w pamiętniku mym

Leżą gdzieś w kącie na strychu, przykryte nie wiadomo czym

Już nie cieszą mnie kolorowe świąteczne prezenty

Już nie działa magia ani czar kiedyś w nich zaklęty

I nie wiedzieć czemu …

O… jestem, jaka jestem…

Ze starych zdjęć spoglądają nieznajome twarze

Wczoraj jeszcze młoda, jednak płyną lata tak jak w rzece woda

Dziś wieczorem zasnę tak, jak zawsze, bardzo wcześnie

Może umrę we śnie!^[2]