Jestem synem mego ojca


jestem ojcem mego syna.


Każdy z nas osobno wzięty 
całą resztę przypomina.

Nie potrafię się odróżnić


od swej własnej jego twarzy


chociaż twarz zupełnie inna


może czasem mi się marzy


(może czasem...)

Ojciec ojca mego ojca


patrzy na mnie z głębi życia

choć już nie ma ani ciała

ani ducha do ukrycia.

Dam mu swoje własne ręce


dam mu moją własną głowę


niech pożyje sobie jeszcze


i niech czasy pozna nowe.

Skoro tak się pcha do świata


i nie daje mi spokoju


niech poleży w moim łóżku


niech postoi w przedpokoju.

Nic mu więcej dać nie mogę

choć jest przodkiem mego przodka


niż to życie przypadkowe,


które mnie samego spotka.


Niż to życie...

Jestem synem mego ojca


jestem ojcem mego syna.^[2]