Jesteśmy jagódki, fajne jagódki

Mieszkamy w parku zielonym

Oczka mamy małe, noski granatowe

A czerwone uszka obciążają głowę

 A kiedy dzień nadchodzi, dzień nadchodzi

 Idziemy do gospody, do gospody

 A nasze słabe serca, słabe serca

 Biją nam radośnie, bum tarara bum

Gdy brakuje kaski, nie chcemy łaski

Praca nam nie śmierdzi wcale

Choć wysiłek spory, rozkręcamy tory

Wysyłamy Bolka – kupuje „jabolka”

 A kiedy dzień nadchodzi, dzień nadchodzi

 Idziemy do gospody, do gospody

 A nasze słabe serca, słabe serca

 Biją nam radośnie, bum tarara bum

Czasem dzień zaskoczy i wiatr prosto w oczy

Bo nawet krwi na skupie nie biorą

Lecz nas nic wzruszy, nawet brak funduszy

Gdy picia nie mamy – na siebie chuchamy

 A kiedy dzień nadchodzi, dzień nadchodzi

 Idziemy do gospody, do gospody

 A nasze słabe serca, słabe serca

 Biją nam radośnie, bum tarara bum

A jak wredne żonki zabiorą skarbonki

Trzeba ruszyć główką szybciutko

Gazeta na głowę, robim „becikowe”

Tak powstaje nowe plemię jagodowe

 A kiedy dzień nadchodzi, dzień nadchodzi

 Idziemy do gospody, do gospody

 A nasze słabe serca, słabe serca

 Biją nam radośnie, bum tarara bum^[1]