Jezu! Ty każesz weselić się,

Chociaż do oczu ciśnie się łza

A więc pragniemy posłuchać Cię,

Niechże się wola wypełni Twa.

Czy wśród wesela, czy wśród cierpienia

Chcemy Ci nucić pieśń dziękczynienia.

Lecz Ty, o Panie, najlepiej wiesz,

Że bez pociechy trudno nam żyć

O dobry Jezu! Krzyżuj jak chcesz,

Ale racz dla nas pociechą być.

A wśród wesela i wśród cierpienia,

Będziemy nucie spieki dziękczynienia!

Gdy nas otoczy krzyżowy cień,

Słońce wśród czarnych zaćmi się chmur,

Daj przy ołtarzu w ten smutny dzień

Znaleźć osłodę, męstwo i wzór!

A błogosławić będziem cierpienia,

Wdzięcznie Ci nucąc pieśń dziękczynienia!

Że z nami jesteś, pozwól to czuć!

Jako Chleb życia pokrzepiaj nas.

Nadzieję w sercu omdlała wzbudź,

Daj przetrwać mężnie prób ziemski czas.

I wdzięcznie nucić wśród łez, cierpienia,

Z Matką Przeczystą pieśń dziękczynienia!^[1]