Jezu, śliczny kwiecie, zjawiony na świecie:

A czemuż się w zimie rodzisz, ciężki mróz na się przywodzisz.

Nie na ciepłem lecie?

Jezu niepojęty, czemu nie z panięty.

Nie w pałacuś jest złożony, w lichej szopie narodzony

I między bydlęty.

Niewinny Baranku, drżysz na gołem sianku:

Czem nie w złotej kolebeczce, nie na miękkiej poduszeczce.

Niewinny Baranku.

Osiołeczek z wołem stoją przed nim społem:

Zagrzewają swego Pana, upadają na kolana,

Nizko biją czołem.

Anioł z nieba budzi, najprzód prostych ludzi:

Pastuszkowie prędzej wstajcie, w szopie Pana przywitajcie,

Co się dla was trudzi.

Pastuszkowie mali, prędko się zebrali,

To z muzyką, to z pieśniami, to z różnemi ofiarami,

Panu cześć dawali.

Gwiazda asystuje i w drodze przoduje,

Dokąd wschodu Monarchowie, jechać mają trzej Królowie,

Szopę pokazuje.

O dobroci morze, niepojęty Boże!

Któż Ci godnie za te dary, co sypiesz na nas bez miary,

Wydziękować może.

O Jezu kochany, nam z nieba zesłany,

Przez Twe święte narodzenie, daj szczęśliwe powodzenie.

Żywot pożądany.^[1]