Sponad chmur

nieba blask

blisko tuż.

Pierwszy zwiad

w stronę gwiazd

pomknął już.

To nie sen,

ani baśń,

to już fakt.

Stań na start,

chwyć za ster,

bo już czas.

Jutro na Księżyc,

jutro na Wenus,

w dalekosiężnym,

śmiałym marzeniu.

W drodze do planet,

w drodze do gwiazd,

pędzi w nieznane

najśmielszy z nas.

Śmiały lot,

śmiały zwiad

sięga gwiazd.

Jeszcze dzień,

jeszcze noc –

nadszedł czas.

To nie sen

ani baśń –

w niebo spójrz!

Pierwszy zwiad

w stronę gwiazd

pomknął już.

Jutro na Księżyc...^[1]