Tak dobrze mi w pokoju twym,

Gdym z tobą jest... ale cóż...

Choć trudno się pogodzić z tym,

Lecz muszę stąd odejść już...

Ref.: Już czas... światła zgasły,

Ludzie dawno śpią,

Więc czas pożegnać ciebie

Już czas... już nawet gwiazdy coraz słabiej lśnią

Na jaśniejącym niebie

A przez szyby okien szary świat przeciska się

I ciekawie w oczy patrzy nam, i płoszy nas,

A ty wstydliwie kryjesz senne oczy swe...

Już czas...

Więc... żegnam ciebie.

Lecz jutro, gdy zapadnie zmierzch,

Ja znowu przybędę tu

I kto wie czy o świcie też

Nie powiem to samo znów:

Ref.: Już czas... światła zgasły,

Ludzie dawno śpią,

Więc czas pożegnać ciebie

Już czas... już nawet gwiazdy coraz słabiej lśnią

Na jaśniejącym niebie

A przez szyby okien szary świat przeciska się

I ciekawie w oczy patrzy nam, i płoszy nas,

A ty wstydliwie kryjesz senne oczy swe...

Już czas...

Więc... żegnam ciebie.^[1]