Pokonać głaz, pokochać go, ożywić w niej

pokonać strach przed niezwykłym tym spotkaniem,

poświęceniem i oddaniem.

Poskromić wiatr, dogonić go i złapać tak,

tłumaczyć świat na sobie tylko znane

z kamienia na aksamit.

Ja przed tobą otwieram wszystkie części nieba,

odkrywam słońce, możesz więcej się nie bać,

ja na wszystko przyrzekam

będę zawsze przy tobie.

Roztopić lód, rozkruszyć go, pokonać strach,

i rozgrzać ją skuloną w jego wnętrzu

by czuła się bezpieczna.

Ja przed tobą otwieram wszystkie części nieba…^[2]