Pachnie maciejką, naftą i serkiem,

Cipritykowscy kopią w ogrodzie,

Dreptak po wódkę idzie spacerkiem,

– Można powiedzieć, że dzień, jak co dzień!

W radio referat na temat NEP-u,

Gwiździejkiewiczom skradli dwie dętki,

A Dreptak właśnie wchodzi do sklepu

I się uśmiecha do ekspedientki.

Kićkowiakowie jadą w Bieszczady,

Świstalski przysłał pocztówkę z Rytra,

Dreptak podchodzi wolno do lady

Z sakramentalnym: proszę pół litra!

Od Kościobrzyckiej – Proć się wykrada,

Ratajczak nogi w miednicy trzyma

A ekspedientka ręce rozkłada

I do Dreptaka powiada: – Ni ma!

W zupie się kraulem porusza mucha,

Pies Karapystki gna za rencistką...

A Dreptak mówi: – Coś pani głucha?

Nie chciałem wcale chleba, lecz czystą!

Gwizdalska wlazła z trudem w bikini,

Do Serojadków Brzdęccy przyleźli...

– Toż słyszę! – mówi ta sprzedawczyni,

– Ale dziś wódki nam nie dowieźli.

Pipkowski kończy współczesną powieść,

Rybkowski spuszcza synowi wały

– Jakże tak można wódki nie dowieźć?!

Pyta się Dreptak cały zdrętwiały.

Wilkołak zjawił się na rozstaju;

Marsjanin wyjrzał zza lewatywy...

Pierwszy raz wódki zabrakło w kraju.

Dreptak zrozumiał. I padł nieżywy.^[1]