To tylko takie coś

To nie pozwala spać

staje w poprzek gardła

jak sztylet, jak cierń

Kiedy praży się Paryż

gasną perły na wystawach

w płomieniach pękają kasztany

hukiem tysięcy dział

Ciała szyn są śliskie

tyle jest dziś do wygrania

Kiedy praży się Paryż

gasną perły na wystawach

Nasze ciche pocałunki

jak obłoki lecą z okien

Mknie konna policja

Konie zabijają wzrokiem

Palmy kołyszą się jak młode dziewczyny

lecą iskry z ich warkoczy

Kiedy praży się Paryż

rozszerzają się źrenice i ciemnieją oczy

rozszerzają się źrenice i ciemnieją oczy

Zastyga krew w kałużach

gdy całujesz moje usta

Dziwnie kurczą się ulice

Jest za piętnaście szósta^[2]