Kiedy mi rzucasz dobre słowo

kiedy usłyszę słowo dobre

to mi dach wyrasta nad mą głową

i nawet strach ma oczy modre

Wokół spadają z drzew miesiące

lecz ja posprzątam je bez żalu

i mocniej zwiążę koniec z końcem

i będzie piękniej niż w Wersalu

Ty jednak milczysz niby zegar

w którym kuranty są zaklęte

pewnie się nawet nie spodziewasz

że we mnie coś za chwilę pęknie

Czy winna jestem czy bez winy

w tych sprawach łatwo się pomylić

ale uważaj. by ktoś inny

nie mówił. do mnie w takiej chwili

Bo gdy usłyszę dobre słowo

którego bardzo mi potrzeba

to dach urośnie mi nad głową

a włosy wzlecą aż do nieba^[2]