Kłaniam się Tobie, przedwieczny Boże,

Którego niebo objąć nie może.

/Ja proch mizerny przed Twą możnością

Z wojskiem Aniołów klękam z radością./bis

Tu Stwórcę mego w wierze wyznaję,

Kocham serdecznie, pokłon oddaję.

/Cieszę się wielce z Twej Boskiej chwały;

Niech Ci się kłania z niebem świat cały./bis

Dziękujęć za to, żeś się zostawił

W tym Sakramencie, abyś nas zbawił;

/Za Twoje łaski tu wyświadczone

Odbieraj od nas serca skruszone./bis

Które przed tronem Twoim rzucamy,

Oto pokornie wszyscy wołamy:

/Błogosław, Panie. Twemu stworzeniu,

Broń od nieszczęścia, ciesz w utrapieniu./bis

Przed oczy Twoje nędze stawiamy,

Ratuj, od Ciebie niech pomoc mamy;

/Tyś Bogiem naszym, piękności wieczna

Bądź i obrona zawsze skuteczna./bis

Zostawaj z nami póki żyjemy,

W tym Sakramencie niech Cię wielbimy

/A gdy się zbliży z ciałem rozstanie

Twem świętem Ciałem zasil nas, Panie./bis^[1]