Ona na imię Klara ma;

siedzimy w parku wśród drzew,

jak co dzień,

a ten chłopak usiadł znów vis á vis.

Tap ta ra ra

tra ra ra ra ra ra ra rap

tra ra ra ra ra ra ra rap

A Klara ciągle się stara

wpaść chłopcu w oko,

Klara, to sztuczka stara,

przestańże zaraz

go kobieto, kokietować.

O Klara, o Klara,

bo będę musiał wstać

i go sprać.

Ech, Klara żadna z was para.

popatrz na niego,

Klara, jest wąski w barach,

to jest fujara.

Tego nie rozumiem, że

zero takie podoba ci się

bardziej niż ja.

Tap ta ra ra

tra ra ra ra ra ra ra rap

tra ra ra ra ra ra ra rap

Ech, Klaro robi się szaro

idę do domu.

Klaro, czyż jest przywarą

kochać cię,

Klaro to mów

paru nie będzie dość by,

Klaro, o Klaro opisać

całą moją złość.

Oh, Klara chcesz mnie, ukarać?

Zostań, nie wstawaj.

Klara, ja się postaram,

byłem niezdara, nigdy

więcej nie będę taki.

Klara już zawsze będę

milczał jak głaz.

O Klaro siądź, o Klaro

to mi się zdarza ostatni raz.

Tap ta ra ra

tra ra ra ra ra ra ra rap

tra ra ra ra ra ra ra rap^[1]