Kochajmy Pana, bo serce Jego,

Żąda i pragnie serca naszego.

/Dla nas Mu włócznią rana zadana,

Kochajmy Pana!/bis

O pójdź do Niego wszystko stworzenie,

Sercu Jezusa złóż dziękczynienie

/I twoje przed Niem zegnij kolana.

Kochajmy Pana!/bis

Pójdźcie do Niego biedni grzesznicy,

Bo w Jego Serca czystej krynicy

/Zleczy się dusza grzechem zmazana.

Kochajmy Pana!/bis

Pójdźcie do Jego Serca, o dusze.

Obmyte we łzach pokuty, w skrusze.

/Już niewinności szata nam dana.

Kochajmy Pana!/bis

Pójdźcie wy śliczne gołąbki białe,

Dusze, co w Panu żyjecie całe;

/Śpiewaj Mu z nami trzódko wybrana:

Kochajmy Pana!/bis

Pójdźcie Wy z nieba święci Anieli,

Z którymi szczęście wieczne On dzieli;

/Przyjdź Jeruzalem chwałą odziana,

Kochajmy Pana!/bis

Przyjdź, o Panienko, coś Go zrodziła,

Coś niezrównana w miłości była.

/Z Tobą, Maryo Niepokalana,

Kochajmy Pana!/bis

Wszyscy, ach wszyscy przed Niem padajmy,

Serca Mu nasze wspólnie oddajmy,

/O bo tak woła miłości rana:

Kochajmy Pana!/bis^[2]