Kołysała matka, kołysała syna

I śpiewała – lulaj, luli, synku, luli.

– Zaśnie synek, zaśnie – zaszumiała trzcina

Nie od kołysania, od niemieckiej kuli.

– Zaśnie synek, zaśnie – zaszumiała trzcina

Nie od kołysania, od niemieckiej kuli.

Kołysała matka, syna kołysała

I śpiewała cicho – Śpij, jasny, do rana.

– Zaśnie synek, zaśnie – wierzba zaszumiała

Nie noc go ułoży, a niemiecki granat.

– Zaśnie synek, zaśnie – wierzba zaszumiała

Nie noc go ułoży, a niemiecki granat.

Kołysała syna, matka kołysała

Nie umiała żadnej piosenki zanucić.

Tylko trzcina z wierzbą cicho zaszumiała:

– Nie wróci, Jasieńko, z wojenki nie wróci.

Tylko trzcina z wierzbą cicho zaszumiała:

– Nie wróci, Jasieńko, z wojenki nie wróci.^[1]