Kochanie moje, Kochanie, dobranoc, już jesteś senna.

I widzę twój cień na ścianie i noc jest taka wiosenna.

Jedyna moja na świecie. Jakże wysławię twe imię!

Ty jesteś mi wodą w lecie i rękawiczką w zimie

Tyś szczęście moje wiosenne, zimowe, latowe, jesienne,

lecz powiedz mi na dobranoc, wyszeptaj przez usta senne.

Za cóż to taka zapłata, ten raj przy tobie tak błogi.

Ty jesteś światłem świata i pieśnią mojej drogi.^[1]

Kochanie moje, Kochanie, dobranoc, już jesteś senna

i widzę twój cień na ścianie i noc jest taka wiosenna.

Jedyna moja na świecie, jakże wysławię twe imię!

Ty jesteś mi wodą w lecie i rękawicą w zimie.

Tyś szczęście moje wiosenne, zimowe, latowe, jesienne,

lecz powiedz mi na dobranoc, wyszeptaj przez usta senne,

za cóż to taka zapłata, ten raj przy tobie tak błogi,

ty jesteś światłem świata i pieśnią mojej drogi. a a a^{[2], [3], [5]}