To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Tytuł:

To idzie młodość: śpiewnik jednogłosowy Waśniewski, Zbigniew (wybór, opracowanie)
Kaszycki, Jerzy (wybór, opracowanie)
Kurkiewicz, Jan (ilustracje) Oznaczenie autora wg wydawcy: Waśniewski Zbigniew, Kaszycki Jerzy, Kurkiewicz Jan

Rok wydania:

1962

Miejsce wydania:

Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne

Typ publikacji:

śpiewnik

Infomacje

Zbigniew Waśniewski oraz Jerzy Kaszycki stworzyli śpiewnik, który samym tytułem sugeruje swoje przeznaczenie i zawarte w nim myśli przewodnie. We wstępie autorzy zwrócili szczególną uwagę na trzy cele przypisane publikacji:

– przede wszystkim jest to śpiewnik przeznaczony dla ludzi młodych sercem i duszą oraz pełnych energii do działania,

– wybrane pieśni to uniwersalny zbiór wszechstronnych utworów, które spełniają wymagania jakże zmiennej w nastrojach, pomysłach i zachowaniu młodości

– założeniem twórców było skonstruowanie śpiewnika do śpiewania, a nie przeglądania przed uroczystą akademią, dlatego repertuar tekstów jest bardzo różnorodny: od utworów patriotycznych i religijnych po szlagiery ogniskowe i swawolne.

Waśniewski i Kaszycki tak określili swój projekt pt. „To idzie młodość”: „Głównym naszym założeniem przy układaniu tego zbioru była chęć przeciwstawienia się opinii, jakoby młodzież polska była dlatego nie dość ’rozśpiewana’, że... nie ma co śpiewać. Postawiliśmy sobie zadanie przyczynić się choć po trosze do uleczenia młodzieży polskiej z choroby śpiewaczego ’sztywniactwa’ i ’drętwoty’”.