Komendancie, wieczna chwała
Twojej woli, która z mroku
Piorun z Polski wykrzesała
I stanęli bok przy boku.
Z Oleandrów spod Krakowa(1)
Ruszyła junacka, harda,
Do poświęceń z krwi gotowa,
Wolnej Polski awangarda.
Był to dziwnie piękny dzień, dzień, dzień,
Pośród piosnek szliśmy brzmień, brzmień, brzmień.
Winszujemy sobie szczerze
Lasek, Łowczówka, Czarkowy(2),
Gdzieśmy z Tobą, Brygadierze,
Szli w taniec śmierci „morowy”.
Takie bitwy godne miary:
Racławic, Dębów, Grochowa.
Moskala pierzchnęły chmary,
Dzika horda mongołowa.
Na Twój rozkaz poszlim w bój, w bój, w bój,
Dla Ojczyzny w krwawy znój, znój, znój.
Z tą młodością naszą w żyłach,
Z naszym szarym Brygadierem
Czujemy się...ach, na siłach
Stworzyć w Polsce nową erę.
Wytniem Moskala do szczętu,
A w Pitrze(3) powiesim cara,
Żeby już nie było smętu,
Naprzód, strzelcy, naprzód, wiara.
Niech zdycha moskiewski pies, pies, pies,
(1) Pierwsza Kompania Kadrowa – Pierwszy od 1863 r. oddział WP, sformowany do bezpośredniej walki z zaborcami w wyniku mobilizacji oddziałów Związku Strzeleckiego oraz Polskich Drużyn Strzeleckich, ogłoszonej przez Józefa Piłsudskiego. Oddział tworzony w krakowskich Oleandrach (pawilon powystawowy) 3 sierpnia 1914 r. wyruszył 6 sierpnia (o godz. 3.30) i o godzinie 9.45 przekroczył w Michałowicach granicę Królestwa z zadaniem wywołania tam powstania antyrosyjskiego. Do dzisiaj nie udało się ustalić dokładnego stanu liczbowego „Kadrówki”. Tadeusz Kasprzycki w swoich wspomnieniach przytoczył listę 144 kadrowiaków (bez patrolu Beliny), natomiast Wacław Sieroszewski mówił o 98 strzelcach i 74 drużyniakach (razem 172 osoby). Kompanią dowodził Tadeusz Kasprzycki, dowódcami plutonów byli: Kazimierz Piątek-„Herwin” (I pluton), Henryk Paszkowski „Krok” (II), Stanisław Burchardt „Bukacki” (III) i Jan Kruszewski „Kruk” (IV).
9 sierpnia w Książu Wielkim do oddziału dołączył batalion strzelecki dowodzony przez Mieczysława Neugebauera „Norwida”. Tak powiększony oddział wszedł ostatecznie w skład 1 pp jako III batalion (dowódca Edward Rydz „Śmigły”).
(2) Laski – miejscowość na trasie Radom-Dęblin, miejsce walk czterech batalionów legionowych, stoczonych w dniach 22–26 października 1914 r. w czasie ofensywy państw centralnych na Dęblin i Warszawę.
Czarkowa – miejscowość położona na zachód od Nowego Korczyna, miejsce potyczki stoczonej przez 3 kompanię I batalionu 1 pp w dniu 23 września 1914 r.
(3) w Pitrze – w Petersburgu.
