Na nieboskłonie myśl Kopernika

wstrzymała obroty Słońca

i sfer niebieskich tajnię przenikła,

lot Ziemi kreśląc bez końca.

Bo myśl, ludzka myśl sięgnęła gwiazd,

śmiało na Wenus usiadła,

zaś Marsa cień otulił świat,

a księżyc uśmiech nam przesłał.

Na Galaktyce i Mlecznej Drodze

snujesz z dziewczyną marzenia,

patrzysz na Słońce i myślisz może,

jak przyszłość globu przemieniać.

Bo myśl...

Tarcza zegara fromborskiej wieży

śmiało odmierza historię.

Kopernikańskim szlakiem przestworzy

myśl ludzka biegnie wciąż dalej.

Bo myśl...^[1]