Zapomniane skrzypki moje zagrajcie od ucha!

Lasy wzgórza i doliny zapalcie w nich ducha;

Ducha w nich zapalcie

Niechaj brzmią naokół,

A ty myśli moja podlatuj jak sokół!

Już skowronek i jaskółka witają nas wiosną,

Rzućmy ziarno na tę glebę, a kłosy wyrosną.

Rzućmy ziarno na tę glebę, a kłosy wyrosną.

Ty fujarko brzmij po drzewach,

Niech pękają liście,

Wtedy wtórem i las chórem zagra uroczyście;

Uroczyście zagra jakby przy niedzieli,

Jak piosenka kochanki serca rozweseli!

A więc skrzypki i fujarko na ojczystej grzędzie,

Razem grajcie, zgodnie, żwawo,

A muzyka będzie,

Razem grajcie zgodnie, żwawo,

A muzyka będzie.

Dalej skrzypki grajcie hucznie,

Wisła dźwięk poniesie, na jej brzegach rosną lasy

Słowiki są w lesie, słowiki są w lesie,

Na dzióbkach zanucą,

Całą naturę zbudzą rozesmucą!

A gdy żniwo już skończymy wtedy na dożynek,

Wszyscy Bogu piosenkę świętą,

Złożym w upominek,

Wszyscy Bogu piosenkę świętą,

Złożym w upominek.^[1]