Żebycie poznali prawego Polaka

Bedę wam tańcując śpiewał krakowiaka.

Nie masz ci to nie masz jak w krakowskim polu

Jedna garść pszenicy, a druga w kąkolu.

Niedobrą jest rzeczą krakowiaki śpiewać,

Jednych można bawić, a drugich rozgniewać.

Niechaj się gniewają, ja o nich nie stoję;

Powszechnie to mówią: prawda w oczy kole.

Nie wszystko to złoto, co się gdzie zaświeci;

Niedobra to przyjaźń, co się raptem wznieci.

Żebyście nie mieli za co się pogniewać,

Przeto ja przestaję i tańczyć i śpiewać.^[1]