Żyła sobie raz królewna

Co kochała grajka.

On był rok w konserwatorium,

Ona była Majka.

On jej grywał serenady

A ona słuchała,

Ale trochę niedokładnie,

Jedno ucho miała.

Grał więc wszystko po dwa razy

By słyszała w miarę

Ale król był straszna świnia,

Zepsuł mu gitarę!

Więc królewna była smutna

A grajek wkurzony!

I na króla mówił „świnia”

I miał rację. Hej!

Ale król się z tym nie zgadzał,

Więc gdy grajka dopadł,

To mu za to obciął język

Oraz dupę skopał!

By zaś ukryć przed królewną

Że grajek oniemiał

Król jej obciął drugie ucho

Niby to przypadkiem.

Bajka będzie z happy endem

Królowi na przekór

Uszy królewnie odrosły

Grajek gra z playbacku!^[1]