Polaroid – zdjęcie, zatrzymany czas,

co noc przed zaśnięciem wywołuje nas.

Gdy spoglądam na nie, gdy szepczę... kochanie...

Na wspomnień ekranie widzę jeszcze raz.

Najpierw skwer z krzakiem złotokapu,

potem każdy dzień pół na pół

a nocami układani

w zwiewnych pieszczot origami

jedyni, cudowni, zupełni,

a miesiąc szczęśliwy – październik,

a kamień szczęśliwy – chryzolit,

jak to boli, jak to teraz boli....

Czy wyśpiewam z siebie ten piekący ból?

O mój wielki gniewie, wielki smutku mój.

Nagle porzucona twoja muza, żona,

Butterfly, Safona, chyba się otruj......

Z tym, że…

Najpierw skwer z krzakiem złotokapu,

potem każdy dzień pół na pół

a nocami układani

w zwiewnych pieszczot origami

jedyni, cudowni, zupełni,

a miesiąc szczęśliwy – październik,

a kamień szczęśliwy – chryzolit,

jak to boli, jak to teraz boli....^[1]