Kto odejdzie raz może jeszcze wrócić

Zdążysz ukryć twarz, zdążysz się odwrócić

Zostanie smutek i tylko smutek

Ostry jak nagły serca głód

Wiatr co zwala z nóg

Smutek i Ty

Kto powróci raz może znowu odejść

Czujesz w ustach piach, czujesz ciężar powiek

Zostanie smutek i tylko smutek

Ciemny jak cienie czarnych chmur

Noc co zeszła z gór

Smutek i Ty

Bo kto już kochał raz

Tylko raz z całych sił

Ten nie ma żadnych szans

Choćby sto wiosen żył

Bo kto już kochał raz

Aż do utraty tchu

Ten będzie w oczach gasł

I cierpiał chłód

Przez wiele zim

Wiele zim

Kto utraci raz będzie zawsze czekać

Zatrzymujesz czas i zaglądasz w przepaść

Zostaje smutek i tylko smutek

Ostry jak nagły serca głód

Wiatr co zwala z nóg

Smutek i Ty

Bo kto już kochał raz

Tylko raz z całych sił

Ten nie ma żadnych szans

Choćby sto wiosen żył

Bo kto już kochał raz

Aż do utraty tchu

Ten będzie w oczach gasł

I cierpiał chłód

Przez wiele zim

Wiele zim^[2]