Pijemy wodę o zmroku

Źródełko czyste jak łza

Gwiazdy nas mają na oku

Księżyc zagląda dzo szkła

Krawaty wiszą na płotach

Kaktusy poszły już spać To co się dotąd nie działo

Dopiero zacznie się dziać

Kto wodę pije ten wie, że żyje

I humor najlepszy ma

Wrogów przeżyje kto wodę pije do dna

Kto wodę pije ten zdrowo żyje

I lepszy ogląda świat

Zanim się zmyje na bank dożyje stu lat

Źródełko każdy mieć lubi

Źródełko fajne jest rzecz

Przy źródle łatwiej przeboleć

Kolejny przegrany mecz

Sztachety w płocie sąsiada

Równo nie będą już stać

Bo kiedy woda się leje

Pejzaż zaczyna się chwiać

Kto wodę pije…

A kiedy wody zabraknie

To trzeba grzecznie iść spać

Źródełko musi naciągnąć

By znowu było skąd brać

Kto wodę pije…^[2]