Jesienne kwiaty szron pobielił

i wiatr zabrał liście brzóz

a noc zasnęła w tej pościeli,

którą jej którą jej przyniósł pierwszy mróz.

Stanęła północ oniemiała,

ruszył korowód białych pni

gdy w twoich oczach się przejrzałam

i z tobą już witałam świt.

Kto wymyślił naszą miłość?

Kto ją w środku nocy wyśnił?

Czy to wszystko się zdarzyło?

Czy tak było rzeczywiście?

Kto wymyślił to jezioro

i tej nocy czarny żagiel?

Kto weselną białą korą

okrył w lesie brzozy nagie? – Kto?

Komu lato się przyśniło

i tych drzew zawrotny taniec?

Kto wymyślił naszą miłość?

Kto wymyślił to kochanie?^[2]