Któż o tej dobie płacze we żłobie!

A gdzie, gdzie?

W stajni ubogiej, lubo mróz srogi,

Niebieskie pacholę.

Ubogi leży, w podłej odzieży,

A kto, kto?

Pan wszego świata, którego lata,

Ogarnąć nie mogą.

Cud niesłychany, gość niewidziany,

A kto, kto?

Bóg utajony dziś narodzony,

Ludziom się pokazał.

Przed Nim padają, cześć oddawają,

A kto, kto?

Dwoje zwierzęta, nieme bydlęta,

Wół z osłem klękają.

Królowie jadą, korony kładą,

A skąd, skąd?

Od wschodu słońca szukają końca,

Zbawienia swojego.

Skarb otwierają dary dawają,

A komu?

Wielcy panowie, możni królowie,

Dzieciątku małemu.

Bóg nam się rodzi, na świat przychodzi,

A po co?

Przyszedł na ziemię, by ludzkie plemię,

Od piekła wybawił.

Bóg nas miłuje i nam daruje.

A co, co?

Czego pragniemy i znaleźć chcemy,

Po śmierci zbawienia.^[1]