Na cmentarzach źle się dzieje

Zmarli płaczą wicher wieje

Opuszczeni w samotności

Chodzą smutni gubią kości

Niepotrzebni, nieśmiertelni

Rozbitkowie wysp trumiennych

Płacz i lament wśród pomników

Nikt nie kocha nieboszczyków

Nikt nie kocha, nikt nie szlocha

Że już zmarli to wynocha!

Że już zmarli, że nieżywi

Krzyże proste wiatr pokrzywił

Kiedyś umrę wiem na pewno

I co wtedy będzie? ze mną

Kto mnie zechce, kto wysłucha

Kto pokocha jako trupa?

Ciężko zmarłym w wilczych skórach

Chodzą po wsiach twarz ponura

Nikt nie kocha, nikt nie szlocha

Że już zmarli, To wynocha!

Takie życie mają zmarli

Tylko przez to, że pomarli