Latawce z moich stron – w obłoku biały ślad

Lubiłem kiedyś patrzeć, jak rozcinały wiatr.

Dziś w dużym mieście sam – nielekko wejść na szczyt,

Gdzieś w dole nocny koncert gram, synkom ostry rytm.

Śnię i wracam tam, skąd przyszedłem tu,

Niosę wody dzban, płynę jachtem chmur.

Ważę w dłoni dni, szukam chwil i miejsc

I już łatwiej mi serce dalej nieść.

Latawce z moich stron – jaskółek biel i czerń

Myślami dzisiaj ścigam je, rzucam w nieba sień.

Prowadzę je pod wiatr, wśród asfaltowych łąk,

To przecież teraz już mój świat, nie odejdę stąd.

Śnię i wracam tam...

Prowadzę je pod wiatr, wśród asfaltowych łąk,

To przecież teraz już mój świat, nie odejdę stąd.^[1]