Ledwie świt rozbłyśnie, polem już chodzimy.

Matko, śpisz? Swaty są! Córę ci zbudzimy./bis

Zbudzi ją, ej, zbudzi, kogutek pstrokaty,

frunie już na twój płot koło białej chaty./bis

Pieje kur rad słonku, weselutko pieje:

wstańże, wstań, miła ma, patrz – za oknem dnieje./bis

Miła wstań, śpisz jeszcze, czy się swatom chowasz?

Przyszli tu chłopcy z gór, z dolin, spod Wilkowa./bis

Oknem spójrz. Ich konie piękne, same wronę.

Błyska biel ich koszul haftem ozdobionych./bis

Cienką nić mej bluzy kochaneczka tkała,

w gaju mi szyła ją, z tęczy barwę brała./bis

Śmiała się dziewczyna, gdy tę bluzę szyła,

lecz gdy ją dała mi, oko łza zrosiła./bis^[1]